Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012

Το μεθύσι του θριάμβου

Πράσινη 10/12: ΤΟΝ ΠΑΤΗΣΕ, ΤΟΝ ΧΑΖΕΨΕ, ΤΟΝ ΞΕΦΤΙΛΙΣΕ
Derby 10/12: ΔΙΕΛΥΣΕ το παραμύθι
Goal 10/12: Μεγάλη η ΧΑΡΗ σου
Sportday 10/12: Μεγάλη η ΧΑΡΗ του
Live sport 10/12: Νικητής (με πράσινα γράμματα)

Τα πρωτοσέλιδα της Τρίτης αναφέρονται κυρίως στον Χάρη Μαυρία και την ιστορία του, ως συνέχεια της θριαμβολογίας της Δευτέρας.
Κλείνουμε αισίως το δεύτερο εικοσιτετράωρο πανηγυρισμών και ανείπωτης χαράς για τους φίλους του Παναθηναϊκού.
Όχι, το παιχνίδι δεν έληξε 10-0, ούτε 5-0, ούτε 4-1. Βασικά, δεν ήταν καν άσσος. Ήταν το next best thing, ένα 2-2. Αλλά αυτό δε μειώνει σε τίποτα τον ΤΕΡΑΣΤΙΟ θρίαμβο του Παναθηναϊκού. Ίσως η μεγαλύτερη ισοπαλία στην ιστορία του.

Δεν ξέρω αν μόνο εμένα μου φαίνεται έτσι, αλλά μήπως έχει μικρύνει πολύ τελικά ο Παναθηναϊκός; Δε διαφωνώ ότι έκανε το καλύτερο παιχνίδι του, είχε περισσότερες ευκαιρίες και θα μπορούσε να κερδίσει. Θα μπορούσε να έχει κερδίσει και ο Ολυμπιακός αν ο Φουστέρ ήταν λίγο πιο προσεκτικός. Αλλά τέτοια πανηγύρια για μια ισοπαλία, εντός έδρας, απέναντι στον αιώνιο αντίπαλο που έπαιξε χωρίς κίνητρο (αδικαιολόγητο για μένα), ο οποίος συμπτωματικά έχει στεφθεί πρωταθλητής εδώ και κανένα μήνα κι εγώ τουλάχιστον, γρηγορότερο πρωτάθλημα δε θυμάμαι.
Όντως η εμφάνιση του Παναθηναϊκού αφήνει υποσχέσεις. Υποσχέσεις ότι με πολύ προσπάθεια και συνδυασμό αποτελεσμάτων ίσως μπορέσει και βγει 2ος. Δύσκολο πάντως.
Η ουσία όμως είναι ότι από τη στιγμή που υπάρχει δικαιολογία (Φερέιρα, διαιτησία), δεν υπάρχει πρόβλημα. Αν του χρόνου και πάλι αποδειχθεί λίγος ο Παναθηναϊκός γιατί δε θα έχει κοιτάξει την αιτία του προβλήματος φέτος (χαμηλό μπάτζετ σε σχέση με Ολυμπιακό, παίχτες που δεν κάνουν για μεγάλη ομάδα), το μόνο που θα πρέπει να κάνει είναι να βρει κάποια καινούρια δικαιολογία. Σίγουρα είναι πιο οικονομικό να βρίσκεις δικαιολογίες από παίχτες.
Είμαι πολύ θυμωμένος με τον Ολυμπιακό, γιατί, ενώ δε χρειάζεται ποτέ ιδιαίτερο κίνητρο για να κερδίζεις τον Παναθηναϊκό αφού από μόνο του το ότι παίζεις με τον αιώνιο αντίπαλο αρκεί, το άφησε το παιχνίδι. Ή τουλάχιστον δεν το κυνήγησε με το ίδιο πάθος όσο ο αντίπαλος. Το πάθος του Παναθηναϊκού ήταν που εξισορόπησε τη διαφορά κλάσης.
Δεν έχω καμία αμφιβολία πάντως ότι αν στο παιχνίδι αυτό παιζόταν το πρωτάθλημα, θα ήταν νικητής ο Ολυμπιακός.

Γενικά, δεν είμαι και ο αντικειμενικότερος φίλαθλος, αλλά ρε παιδιά, εσείς του Παναθηναϊκού, συνέλθετε λίγο. Πέρα από τα παραπάνω, στο μπάσκετ, βγαίνει και λέει ο Jim ο Γιαννακόπουλος ότι ο θειος του ο Θανάσης άφησε ένα σωρό χρέη και γι' αυτό το λόγο αποχωρεί. Πανικός προς στιγμή. Αλλά ευτυχώς, βγαίνει μετά ο Θανάσης και καθησυχάζει τον κόσμο ότι θα μείνει. Και ο κόσμος καθησυχάζεται. Υπάρχει κάποια λογική ανίφαση εδώ ή μου φαίνεται;

Και πάνω που όλα κυλάνε ρολόι τόσο σε μπάσκετ όσο και σε ποδόσφαιρο, να σου ο Τσάκας. No comment.

6 σχόλια:

thinks είπε...

Γενέθλια

Χμμμ... το ποδόσφαιρο πρέπει να είναι εκείνο το παιγνίδι που καθώς 22 μαντράχαλοι κυνηγάνε μια μπάλα 22.000 μαντράχαλοι γκρεμίζουν το γήπεδο; Δηλώνω ειλικρινά λυπημένος που η ζωή δεν με έφερε κοντά στο ευγενικό αυτό σπορ... Το μόνο σπορ που μ' έπιασε είναι εκείνο που 18 μαντράχαλοι χτυπάνε ένας-ένας μια μπαλίτσα καθώς 18.000 οικογένειες τρώνε χοτ ντογκ :-)

Αλλά, χαίρομαι που είχες καλά νέα για τους πράσινους!

Neropistolero είπε...

Ναι αυτό είναι το ποδόσφαιρο, μόνο που είναι γύρω στους 1000 ή και λιγότεροι αυτοί που τα σπάνε και δεν αφήνουν όλους τους υπόλοιπους να χαρούν το άθλημα. Αυτό με τους 18 μαντράχαλους είναι το μπέιζμπολ μάλλον, ε;

thinks είπε...

Ω, μα φυσικά! baseball! το παιγνίδι της ζωής! Και μάλλον έχεις δίκιο: 1000 ή και λιγότεροι :-) Απλά. ποτέ δεν "μπήκα" σε κανένα σπορ... μέχρι που πήγα στο πάρκο των Red Sox της Βοστώνης, και 5 χρόνια αργότερα ήμουνα προπονητής για τα παιδιά της κωμόπολής μας :-)))

Ανώνυμος είπε...

Αγαπητέ...

Όταν θα έρθει ο άραβας Μεσσίας (τουλάχιστον) θα τρίβετε τα μάτια σας. 170 μύρια (τουλάχιστον πάλι) θα χώσει... χαχαχαχαχα

Σατ σοβαρά (λέμε τώρα). Τον αγώνα δεν τον είδα πρώτον γιατί είμαι μπασκετόφιλος (εκεί είναι πιο σύνθετα και πιο γρήγορα σε σχέση με το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα) και δεύτερον γιατί με δύο παιδιά ΔΕΝ μπορείς να δεις αγώνα.

Η χαρά όμως πηγαζει από το γεγονός ότι στα μαύρα χάλια που είμαστε, δεν χάσαμε από ένα υψηλότερο μπάτζετ και καλύτερο σύνολο. Γιατί σε λογικές περιόδους πάει και για 3άρ και για 4άρα το ματσάκιον. Αφού όμως πήραμε αυτό το χι παίζοντας καλύερο ποδόσφαιρο από εσάς και αφού πρώτα αρνηθήκαμε να παρκάρουμε πούλμαν μπροστά στην εστία μας (το λογικό θα ήταν αυτό) γι αυτό το λόγ και τόση χαρά. Μη ν ομίζεις μετά από 3 μέρες πάλι τα ίδια σκατά είμασταν.

Αυτιά :) Καλώς ήρθες και εδώ :)

island είπε...

α... το προηγούμενο σκόλιο είναι δικό μου :P

Neropistolero είπε...

Φίλε island, αυτό ακριβώς που λες θεωρώ ότι είναι η καρδιά του προβλήματος: ότι στα χάλια σας, πήρατε χ από μία ομάδα με πολλαπλάσιο μπάτζετ, παίζοντας μάλιστα καλύτερα. Το πρόβλημα σε όλο το συλλογισμό είναι ότι είστε ο Παναθηναϊκός και όχι ο Ατρόμητος. Δηλαδή είστε μια μεγάλη ομάδα, ισάξια με αυτή που τώρα έχει πολλαπλάσιο μπάτζετ και που θεωρητικά θα μπορούσε να έχε ρίξει 3. Για τον Παναθηναϊκό, τα πανηγύρια για για ισοπαλία με τον Ολυμπιακό είναι κατάντια, ασχέτως λοιπών παραγόντων. Εκεί μικραίνει ο Παναθηναϊκός. Θα έπρεπε να είναι εύκολα 2ος ακόμα και έτσι όπως είναι φέτος και να έχει απαιτήσεις.

Σοβαρά τώρα, μου άρεσε πολύ η ανακοίνωσή σας για την Αυτού Μεγαλειότητα. Δεν εγκρίνω τη βία γενικά, αλλά αν δεν είναι ο Τσάκας για σφαλιάρες αν δε γίνει η μεταβίβαση στον άραβα Μεσσία, τότε τί; Σίγουρα ο Φεηζάλ δεν είναι κάτι σαν τον Πίου;